Bir Gencin Ağzından

2007-09-22 00:00:00

          Bu gece yine sabaha kadar oturdum. Bir elimde sigaram diğer elimde yalnızlığım. Gecenin sessizliği bana sesleniyordu usulca, Ve bense umutlarımın yeşermesini bekliyordum Her zamanki dinlediğim şarkılar beni anlatıyordu bana, Bıkmadan,usanmadan!... Ve yine o her zamanki hüzün bastı yüreğimi… Ve beklide eski günlerim özlemiyle yanıyordu yüreğim. Ve beklide beni yakan,unutamadığım o dersimliydi. Hayallerimi,yalnızlığımı benden çalan çaresizliğim, Umutlarımıda peşinden sürüklemişti o karanlığa. Ne zor şeymiş;çaresizlik ve o masum yalnızlık Tüm umutlarımı göğe gelin ediyorum… Ve gün ışırken ben bir sigara daha yakıyorum... Ve bitmek bilmeyen geceye bir ağır söz daha ediyorum!!! ... Devamı

YakıLacak Mektup

2007-09-22 12:57:00

Sana bu mektubu uzaklardan yazıyorum..Adresini çoktan unuttum..Bir şiirin şişesine kalbimi koyup sulara bırakıyorum..Ah benim eski türküm..Ah benim hazin öyküm..Yanlışım..Yanılışım..Ne yaptıysam seni mutlu edemedim.Oysa bir kemanım vardı.Birde sen..Acımadın ezdin beni,üzdün..Hiç anlamadın!!Yavrusuna yanan bir anne gibi içime gömdüm depremlerimiCeketimi alıp gittimDerin derin iç çekişim bu yüzdenİnadına suskundum oysa..İnadına vurgun..Geç uslandım..Sen göremedin ama..Altı mosmor gözlerimle ıslandım..En çok istavriti severdinSıkıp limonu maydanozaŞaraba vururdun haniEski bir kasette bizim şarkımız alıp götürürdü seniSalaş meyhanelerde ve kumsallardaki ayak izlerindeKırılan hayallerim,ÜmitlerimVe seni bekleyişlerim her yağmur akşamında..Daha bir mutluyduk o günler..Herşeye rağmen özgürdük..Kitap alacak paramız olmasadaUcuz tütün içsektePahalıydı düşlerimiz..Ne kadar çok isterdim şimdi bu şarkımı duymanıKanayan bir gül misaliSaçlarına taktığımSuskun çığlıklarıyla inleyen şu kemaniKi her notası hayatla yüzleşmenin ve ödeşmenin katranıHatırlar mısın parasız kalmıştık da bir günKardeşinin kumbarasını boşaltıp konsere gitmiştik..İmzasını almıştık sevdiğimiz sanatçınınBirlikte fotoğraf çektirmiştikBir şişe gazozuVe bir kaşarlı tostu bölüşmüştükHey gidi günler hey..Az mı şiir yazdık ders kitaplarınaOtobüse biletsiz mi binmedikKomayamı girmedik her beşiktaş maçındaŞimdi hastahane akşamının yorgun penceresin deMaziye dalıp dalıp gitmelerimsin artıkNe kemanım var yanımdaNe de sen varsın..Mevsimlerden hüzünAylardan pişmanlık ve karanlık..Sen ki bu mektubu saklayacaksın..Öpüp öpüp koklayacaksın belki..Ve artık gelmeyeceğimi bile bile bekleyeceksin..Ah benim eski türküm..Ah benim hazin öyküm..Yanlışım..Yanılışım..Seni hiç üzer miyim..Ben bu mektubu defalarca yazmış,Defalarca yakmışım..! ... Devamı

ßize sevgimizi Saklamayı ögrettiler

2007-09-17 19:27:00

ßize sevmesini öğretmediler sevgili,bize hep sevgiyi saklamasını öğrettiler Hep bekletmeyi..hep ertelemeyi...ßu yüzden biz kiminle birlikteysek bir diğerini ama hep uzakta olanı özledik,hiç dinmedi doyumsuzluğumuz,biz hep uzaktakini sevdik sevgili...yanımızdakini değil,odamızın duvarının arkasındakini değil,birşeyler paylaştığımızı değil,uzaklardakini ulaşamadığımız kadar uzaklardakini sevdik... Yanımızdakileri kırıp geçirdik incitip üzdük de, hep ulaşamadıklarımıza sakladık söyleyemediğimiz o güzel sözleri... Özlediğimiz sevgiden delice korktuk biz sevgili. Sevmek bizim için sınırlarımızdan hiç çıkmamaktı. Kendi sınırlarımızda sevmek hep kapana kısılmaktı.Bu korku yüzünden hep karşımızdaki insanların sevgisini eksik bulduk,küçümsedik onların sevgisini,yeni heyecanlar arama isteği vardı.Bir kişide takılı kalmak ne kadar basit diyorduk. Gözümüz hep uçan kuşlardaydı Yüksek dağların en tepesinden bakıyorduk insanlara biz. Sorun bizdeydi sevgili. Sevgiye inançsız olan bizdik...Bir insan bizi sevmeye başladığında yenildiğinde sevgimize;ondan uzaklaşır, nasıl da tiksinirdik sevgilerinden biz. Ama bizden biraz uzaklaşmaya görsünler onları yana yakıla nasıl da arardık. Çünkü biz sevilmeye alışmıştık, hatırlasana nasıl da ihtiyaç duyardık seslerine, kokularına. Kaybolmuştuk dağıttığımız sevgilerde. Kim bizi seviyordu, biz kimi seviyorduk. Sınırlar erir, karışırdı herşey. Öksüz sahipsiz bir sevgimiz vardı ama onu kime vereceğimizi şaşırdık. İnanırlardı bize,inanırlardı o öksüz, sahipsiz, başıboş sevgimize. Çünkü çevremizdeki herkes o kadar hasretti ki sevgiye.. Çünkü onlar da bizim gibi sınırlar içinde büyümüşlerdi. açılamıyorlardı kendilerini tanıyamadan çıkamazlardı, sınırdan izinsiz çıkış yoktu bize sevgiye geçit yoktu.Kaç zamandır kendimizi kandırdık sevgili. Kimi sevenler şarkılarda yaşatır sevdiğini,kimi eski cüzdanındaki eski, soluk bir resimde, kimi ise hayallerle süslediği sınırlı dünyasında anlatacak çok şeyleri yoktur.Çok olan sadece çektikleri acılard... Devamı